Theo Schreurs (Nijmegen, 18 mei 1939) is opgeleid aan de Academie voor Beeldende Vorming. Hij begint zijn loopbaan als onderwijzer en wordt later leraar handvaardigheid op een middelbare school. Daarnaast treedt hij op als pantomimespeler en manifesteert hij zich als toneelregisseur.

In 1970 begint Schreurs met het beeldhouwen. Hij boetseert de beelden in klei, die vervolgens in brons worden afgegoten. Vanaf het begin van de jaren zeventig verwerft zijn werk regionale bekendheid in Gelderland en Overijssel door opdrachten voor beelden op openbare plaatsen. Zo ontstond in deze regio de beeldenroute van voornamelijk vroeg werk.      

De aankoop van het bronzen portret van oud-premier Joop den Uyl door de Partij van de Arbeid maakt van Schreurs een landelijk bekende beeldhouwer. In 1992 wordt dit beeld geplaatst in het gebouw van de Tweede Kamer in Den Haag.

Na het portret van Joop den Uyl krijgt Schreurs opdrachten in het hele land. Voor het Centrum 40-45 in Oegstgeest vervaardigt hij een beeld dat wordt geplaatst als monument voor de nabestaanden van de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. In 1995 maakt hij een groot beeld voor de stadskantoren van Breda. Ook Philips te Winterswijk, Stichting tot het Nut van het Algemeen te Deventer en Ruhold te Deventer geven de beeldhouwer opdrachten.
        
De stijl van Schreurs' plastieken heeft een duidelijke ontwikkeling ondergaan. Deze is in de eerste periode vooral figuratief te noemen. De laatste jaren heeft Schreurs het realisme verruild voor een expressievere benadering. Zijn beelden blijven weliswaar figuratief, maar permitteren zich grotere, speelse vrijheden en overtredingen van het realisme.

Terugkerend thema van de beelden is de accentuering van de zwaartekracht, waardoor een contrast ontstaat