In het grensgebied tussen land en zee vindt Johnny Beerens de inspiratie voor zijn werken. Daar gaat hij op zoek en maakt hij voorstudies van de motieven die hij voor zijn beelden gebruikt. Daar verzamelt hij de materialen die hij in zijn zelfgeschepte papier verwerkt.

De werken die Johnny Beerens maakt zijn meer dan schilderijen. Het zijn reconstructies in verf, materie en zelfgeschept aquarelpapier. Zoals de zee, het zand en de wind de glooiing schuren,zoals de gletsjer zijn sporen op het gesteente achterlaat, zoals de sneeuw het landschap toedekt, zoals het zout de palen uitbijt en de boer zijn land bewerkt, zo behandelt Beerens de verf en de materie. Laag over laag en zeer doorwerkt  creëert hij werken met een doorleefde verfhuid  analoog aan hoe hij de werkelijkheid ervaart.

Beerens bouwt zijn werken op uit vele lagen en stukken door hem zelf geschept aquarelpapier. Met behulp van een zogenaamde Hollander, een speciale maalkuip naar een model stammend uit de zeventiende eeuw, maakt hij van oude lakens  katoenpulp.  Hij schept  papier met verschillende structuren afgestemd op de beelden die hij voor ogen heeft. Hij geeft o.a. structuur aan het papier door er diverse materialen tijdens het schepproces in te verwerken.  Deze toevoegingen zoals  bijvoorbeeld schelpen, schelpengruis, fossiele haaientanden, vulkanisch zand, stukken nylondraad afkomstig van aangespoelde visnetten worden eerst gezuiverd en gekookt. Vervolgens worden ze middels een door hem zelf ontwikkeld schepprocedé ingekapseld in het papier.

Met vele verschillende stukken aquarelpapier, afwisselend knippend, scheurend, plakkend en schilderend met aquarelverf, bouwt hij laag voor laag het beeld op. Steeds vaker combineert hij binnen één werk deze beeldopbouw met andere technieken, verfsoorten en ondergronden. Naast de opbouw in lagen papier worden bijvoorbeeld andere delen van het werk geschilderd met zelfgemaakte eitempera en olieverf, op een ondergrond samengesteld uit meerdere lagen hoogwaardig multiplex. Recentelijk maakt hij ook etsen waarbij het beeld is samengesteld uit vele afzonderlijke koperplaten. De afdrukken daarvan perst hij op zijn zelfgeschept en gestructureerd papier en op zelf gemarmerd papier. Overeenkomstig  de gelaagde opbouw van zijn aquarellen ontstaan er zo etsen met een doorwerkt  en gestructureerd oppervlak.

De ondergrond van zijn werken is niet slechts de drager van het beeld maar is zowel formeel als inhoudelijk daar een wezenlijk onderdeel van. Zijn thematiek, onderwerp- en beeldkeuze gekoppeld aan zijn experimentele werkwijze waarbij traditionele en ambachtelijke technieken binnen één werk verenigd worden maken het werk van Beerens authentiek, onderscheidend, eigenzinnig  en vernieuwend.