De Franse schilder Etienne Gros is gefascineerd door ‘de huid’. Als basis voor zijn schilderwerken gebruikt hij dan ook tekeningen van het naakte lichaam, zowel van mannen als van vrouwen. Hoofden beeldt hij weinig af; gezichtsexpressies zouden de aandacht maar afleiden. Het gaat Gros om de emotie van het menselijk lijf, de warmte, de sensualiteit, en ook het contact van huid tegen huid. Over de tekeningen brengt hij met verschillende lagen verf een nieuwe ‘huid’ aan, die afhankelijk van de structuur associaties oproept met bijvoorbeeld bot of steen. Hierdoor verwijzen zijn werken tevens naar vergankelijkheid, of zo u wilt, naar vereeuwiging.

Verwant aan deze sculpturaal ogende schilderingen zijn de naakttekeningen in houtskool op papier èn zijn sculpturen – torso’s – in schuimrubber.
Gros volgde zijn opleiding aan de kunstacademies van achtereenvolgens Epinal, Versailles en Parijs.