Ad Snijders (1929 - 2010, Eindhoven) behoort tot de generatie kunstschilders, die zich direct na de Tweede Wereldoorlog in een betrekkelijk isolement bevond en desondanks gestaag werkte aan het ontwikkelen van een eigen inhoud en werkwijze.

Als er een begrip van toepassing is op het werk van Ad Snijders, dan is het wel artistieke vrijheid. Steeds is hij bezig geweest nieuwe wegen te zoeken die zijn beeldtaal konden verrijken. Wanneer de mogelijkheden van een werkwijze voor hem uitgeput raakten of beklemmend gingen werken in plaats van stimulerend, aarzelde hij niet de ingeslagen weg weer te verlaten.

Het toenemende meesterschap over de techniek stelde Ad Snijders in staat om op een heel vanzelfsprekende manier de materie zijn wil op te leggen. Zo spreekt de verf niet alleen haar eigen taal maar ook die van de kunstenaar. De beschouwer rest de bewondering voor die bijzondere welsprekendheid van vorm en kleur.